Polskie Motocykle: SHL Gazela - motocykl z kielckim rodowodem

Na początku lat sześćdziesiątych w kieleckiej SHL podjęto prace nad następcą modelu SHL M11. Wynikiem
tych prac,  prowadzonych w latach 1963 - 1968, był motocykl    SHL  M17 Gazela. Z uwagi na brak możliwości
rozwoju dotychczas    montowanego w SHL M-11 silnika S-32, wynikający z przestarzałej konstrukcji,
zadecydowano o zastosowaniu w Gazeli całkowicie nowego zespołu napędowego, o tej samej pojemności
skokowej. Trudność wynikała z faktu, że biuro konstrukcyjne i przyszłą produkcję nowego silnika
zlokalizowano w Zakładach Metalowych w Nowej Dębie, a produkcja podwozi i montaż motocykli odbywać się
miał w Kielcach. Ponieważ wygląd silnika postanowiono dopasować do linii i stylizacji całego pojazdu,
a  inżynierowie z  SHL wysuwali postulaty dotyczące nie tylko kształtu,  ale i rozwiązań konstrukcyjnych nowej
jednostki, przygotowania do seryjnej produkcji trwały dość długo. W wyniku wzajemnej wymiany poglądów
nowa jednostka napędowa oprócz nowoczesnego kształtu otrzymała poprawiające chłodzenie żebra na
zewnątrz skrzyni korbowej, lepsze sprzęgło i wiele innych drobnych poprawek.

Nowemu silnikowi opracowanemu pod kierunkiem inż. Wiesława Wiatraka nadano oznaczenie W-2 i nazwę
Wiatr.Odznaczal się on stosunkowo wysoką mocą (13,5 KM) przy niskim stopniu sprężania (7,6),
wydłużającym żywotność układu korbowo-tłokowego. Wysoka moc połączona z niewielkim zapotrzebowaniem
na paliwo, była efektem prac nad kształtem kanałów i komory spalania, prowadzonych na Politechnice
Krakowskiej przez zespół pod kierunkiem prof. Stanisława Jarnuszkiewicza; Ogólna koncepcja motocykla,
konstrukcja podwozia, ze szczególnym uwzględnieniem ramy oraz zestrojenie wszystkich elementów w jedną
harmonijną całość, to dzieło grupy inżynierów z Kieleckich Zakładów Wyrobów Metalowych, pod kierunkiem
inż. Jerzego Pancewicza.

Produkowany seryjnie od sierpnia 1968 roku motocykl turystyczny SHL M17 Gazela nie odbiegał osiągami od
uznanych konstrukcji światowych liderów rynku jednośladów. Jednak miał  b. spóżniony start
a  mankamentem mogła być dość wysoka cena, ustalona na poziomie 17 300 zł.  Motocykl Junak, którego
produkcję przerwano w 1965 roku, kosztował wówczas 23 000 zł.

Rodzaj pracy - dwusuw
Liczba cylindrów - 1
Rodzaj cylindra - odlewany ze
stopu lekkiego z wewnętrzną
tuleją żeliwną
Srednica cylindra - 61 mm
Skok tłoka - 59,5 mm
Pojemność skokowa - 174 ccm
Stopień sprężania - 7,6
Moc maksymalna - 13,5 KM przy
5400 obr/min
Maksymalne obroty - 8 000
obr/min
Maksymalny moment obrotowy -
17,6 Nm przy 4800 obr/min
Zasilanie - gaźnikiem GM-26U3,
o śr. gardzieli 26 mm
Sprzęgło - mokre, 4-tarczowe,
smarowane olejem wspólnie ze
skrzynką przekładniową.
Skrzynka przekładniowa -
zblokowana z silnikiem,
czterobiegowa, o kołach stale
zazębionych.
Mechanizm zmiany biegów -
krzywkowy.
Masa suchego zespołu
napędowego - 26 kg:

+++ Silnik - W-2 produkcji Zakładów Metalowych Nowa Dęba.   Przeniesienie napędu - z silnika na koło
tylne łańcuchem 1/2"   Przełożenie - 2,93

+++ Rama - kołyskowa, zamknięta, pojedyncza, o dużej sztywności, spawana z okrągłych rur stalowych
o średnicy zewnętrznej 36 mm.

+++ Zawieszenie przednie - podwójny wahacz pchany o długości ramienia 200 mm, łożyskowany na
tulejach z tworzywa sztucznego. Ramiona wahacza kute, widelec spawany    z  wytłoczek stalowych z
zamontowanymi wewnątrz ramion dwoma amortyzatorami posiadającymi tłumienie olejowe i śrubowe
sprężyny. Górną część zawieszenia  stanowi pojedynczy sworzeń łożyskowany w główce ramy,
z zamocowaną na szczycie kierownicą z blaszanej wytłoczki profilowej.

+++ Zawieszenie tylne - zgrzewany ze stalowych wytłoczek wahacz wleczony o dużym przekroju,
ułożyskowany na tulejach z tworzywa sztucznego.  Dwa teleskopy ze  sprężynami śrubowymi
i tłumieniem olejowym, o dwustopniowej regulacji twardości.

Zapraszam też na inne moje strony internetowe; stare polskie motocykle, albo jak wolisz -motory,  dwusuwy (hmmm... niektórzy piszą to --> dwusówy): WSK, SHL Gazela, SHL M11, Zobacz: czy
SHL to suchednowska huta ludwików, czy też jest to jedynie logo kieleckiej fabryki,  wytwarzającej najładniejsze polskie motocykle --> SHL ? SHL to LOGO,a nie skrót nazwy! bo tak naprawdę to
do końca nie da się wyjaśnić i rozwinąć tych trzech liter: SHL. A już na pewno motocykle SHL nigdy nie były wytwarzane  w Suchedniowie.   To bezgraniczna bzdura!!      Trochę informacji o
logo SHL znajdziesz  na  stronach innego    mojego SHL - owskiego serwisu .        Zapraszam...       Fenix